Bu masal,çorba olsa....
Başka şeyler yazmayı planlamışken gecenin bir zamanında Aslı’ya evdeki tarhanayı içirmenin yollarını ararken bir masal oluştu..Bu soğuk günlerde hem içinizi ısıtsın,hem de tarhana sevmeyen çocuklara sevdirmek için bir bahaneniz olsun diye bu seferlik masalımızı paylaşayım dedim…Bizim evde zor yenen (genelde çoğu yemeği zorla yediğinden) her yemek için bir masal-hikaye vardır,uydurduğum,her işe de bir masal türevi anlatırım,eğer ruh halimi sinirden sabıra kaydırabilirsem…Saçını taratmayan kız,çişini tuvalete yapan çocuk,alyuvarlar mikroba karşı,midede şarkı söyleyen köfteler vs...Her zaman da işe yarar,çünkü Aslı medeni bir kızdır,hani medenileri galebe ikna iledir ya,o bakımdan…Ve perde.... “Çok eski zamanlarda küçük bir köyde fakir bir aile yaşarmış…Betül ve annesi Hanife teyze…(baba neden yok bilmiyorum,evdeki babadan daraldığımdan olabilir)..Bağdat’ın köpekleri gibi bulduklarında şükredip yoklukta sabredenlerden değil de bulduklarında dağıtıp bulamadıklarında şükrederlermiş..Haller...