beş kişilik bir ailenin dünya sürgünü....

Bu hafta sonu Afyon'da finallere gireceğim,lakin ne çalışabiliyorum ne de zorla çalıştıklarımdan anladığım bir şey var...Resmen müfredat zengin görünsün diye birkaç ders koymuşlar...Tamam matematik ağırlıklı puanla alıyorlar öğrenciyi,ama bu öğrenciler sanki mühendislik derecesinde iyiler..         Formüller,tanımlamalar,hayatımda hiç görmediğim aletler var, bir de bu aletlerin nasıl ölçüm yaptığını nasıl çalıştığını,kısımlarını felan inceden inceye anlatmış...Keşke kardeşim yanımda olsaydı da anlatsaydı..İnşaat mühendisliğinde veriliyormuş bu ders...Belki faydası olurdu bana...       Gece,mutfak masasına kuruluyorum,nerdeyse sabaha kadar caanım kalemlerimle yazıyorum,çiziyorum,yapıştırıyorum....     Sabah ise gecenin karmaşasına uyanıyorum...Hazırlanacak kahvaltı,giydirilip doyurulacak aç mideler ve yoğun bir okul sonu...         Kalkar kalkmaz "kasar"diye ağlayan,helli...

Meteorolojiye göre son karlı gün olabilir bugün...Hayatıma kattığı durağanlık (mecburen yavaş yürüyorum düşmemek için) ve bana yaşadığım bu yeri sevdirmesi ile bu sene çok farklıydı yağan kar...Örttüğü tüm çirkinlikler,öldürdüğü mikroplar,hayalgücüme verdiği esinler için çok müteşekkirim Yağdırana....Her gün bahçeye,sokağa inip fotoğraf çekmeye çalıştım....Karda sallanan bir kardan adam dahi yaptım..Bir gün ömrü oldu ama olsun....Dün de dinozor yapacaktım ama alt kattaki komşuyla saçma bir kardan adam yaptık...Aslının tuvaleti gelince de vazgeçtik,eve çıktık...Bugün de bu yazıyı yazdıktan sonra annemlere gitmek üzere hazırlanacağız...Haftasonuna kadar kalıp bizim yokuşta eğer hala erimedilerse kaymak istiyorum...    Geyikler bize gelmedi ama biz onlara gittik....   Gül filizinde kar kristali olmak var şu hayatta....    Kardelen misali... Zorla verilen pozlar.... Biraz daha duracağız diye söz verdim de bana bakmaya ikna oldu... ...

Kokusu 1 gün önceden gelir..Sanki içime yağar da sonra yere düşer karlar...O serin kokuyu çekmişsem bilirim ki yakındır yağması..Ne sevinirim,deliririm bu habere...Meteorolojiden değil kalpten haberliyimdir...Az çok havaya bakıp tahmin de yaparım sevdiceğim karın gelişine dair.... Kar yağdıktan sonra hava daha da soğursa,eriyen karlar buza dönüşür,cam gibi saydamlaşır.Üzerlerine attığım her adımda kıyır kıyır ses çıkartır…Sırf bu sesi duyabilmek için karda yürümeyi çok severim…Çocukken karşımızdaki evde oturan Muhlise ablaların bahçesinde hele bu dediğim kıyır karlardan fazlasıyla olurdu…Kendimi pek mühim bir araştırmada sanan dedektif edasıyla bahçenin her bir köşesini adımlardım…Ezmediğim kar kalmazdı…Bir yandan mutluluk bir yandan da sanki kıtır kurabiye yermişim gibi bir tat bırakmış bende… Cumartesiden beri kara büyük bir ihtimamla bakıyorum,esen rüzgarla sağa sola savrulan taneleri toprağa serpilen tohumlar gibi önemsiyorum..Çünkü beni mutlu eden minikler onlar..Kimi insanı yağ...

GEZMELER En son Beykoz gezmemizi yazıp bırakmışım yazmayı…zaten çok bi yere de çıkmadık…vakit olmadı,vakit olunca da hava müsait olmadı..ya da her ikisi de varken benim halim kalmadı..aslıyı görmek isteyen arkadaşların ricasıyla üsküdara yolculuğumuz var,kayda değer…sabah dersim geç başlayınca,aslıyı yedirip giydirip olası her ihtimal için binbir malzemeyle dolu çantamızı pusetimize yükleyip otobüs durağına gittik…eminönüne doğru keyifli bir 15 dk.geçirdik..tek başına otobüs koltuğuna oturup etrafı izlemeyi çok seviyor…yanımızdan geçen araçları araba ve otobüs diye sınıflandırıyor…heyecanlanıyor…henüz minübüsü algılayamadı..pek kullanmadığımızdan….ilerde ona da indirimli akbil çıkarsam iyi olacak…dışarı çıkarken otobüse binicez deyince,daha sakin giyiniyor… Eminönünden Üsküdar vapuruna bindik,denizi,içine atlayacak kadar sevdi..ilk gördiğinde hep su diyordu,ben de büyük su kütlesi diye düzeltiyordum,artık direk denis diyor..üst kata çıkıp vapur durana kadar seyrettik denizi,dalgaları…s...